тама
tamaтама
от 1. (охирги а — чўзиқ)
2. Бировдан бир нарса ундириш ҳисси, ўзиники қилиш, олишга бўлган интилиш.
ундаги шуҳратпарастлик, тама олдида подшоҳларга тиз чўкишдан ҳам қайтмаслигини кўпчилик биларди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Мансабингдан манфаат, дастур-хонингдан тама излаб ёндашган — дўст эмас. — Р. Усмонов, Умр сабоқлари
3. Умидворлик, умид, илинж.
— Балки бегингизнинг тамалари хон қизидадир, — деди истеҳзо билан Ҳомид. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Тама қилмоқ 1. Бировдан бирор нарса кутмоқ, бировдан ўлжа олишга интилмоқ, кўз тикмоқ. Бир-бирларидан ҳеч нарса тама қилмай дўстлашишлари икковини ҳам чинакам бахтиёр қиларди. — П. Қодиров, Уч илдизМахдум бу ерда ўқиётган икки муллавачча учун Қорабулоқдаги вақфдан ҳам тама қилмоқда эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаШунча азамат йигит турганда, сен бола, посёлканинг олд қизига тама қилиб келсанг-а! — П. Қодиров, Қадрим