таъм

от 1. Тотиб ёки ялаб кўриб билинадиган хусусият; маза-тот сезувчи аъзоларга таъсирдан уйғонадиган туйғу; маза, тот.

Аччиқ таъм. Ширин таъм. Дорининг таъми. Ов-қатнинг таъми туз билан, Одамнинг таъми сўз билан. — Мақол

Ҳадемай бир йил ҳам ўтиб кетяпти, Ҳали ўша майнинг таъми лабларда. — Уйғун

Муздек қовунни есангиз, таъмига таъм, мазасига маза қўшилади. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. кўчма Бошдан кечирилгандаги таассурот, маза.

Амир сарбозлигининг таъмини бир марта тотган Ёдгор, бундай озодликни истамади, сарбоз бўлишдан зиндонда қамалиб ётишини аъло билди. — С. Айний, Дохунда