talpinmoq

fl. 1. Qanot qoqib, qoʻllarni qanot kabi yoyib, oldinga intilmoq.

Uchishga talpinayotgan qushdek yuragi hapriqayotgan Zulfiqorning hayajonini Meʼmor yaxshi sezib turardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Dadasiga talpinib turgan Kimsanni Zebiniso eriga uzatdi-da toʻrt tomonga qaray boshladi. — N. Safarov, Saodatning qissasi

2. Umuman, old tomon barakat qilmoq, tashlanmoq.

Men oʻzimni vagondan otdim, meni koʻrib, Salomat ham oldinga talpindi. — O. Yoqubov, Izlayman

Yigitali hushidan ketayozgan qizchani mahkam bagʻriga bosib, tashqariga talpindi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Mashina oʻjarlik bilan oldinga talpinadi qumlikdan, changdan. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

3. koʻchma Erishish, yetishish yoʻlida, harakatida, maqsadida boʻlmoq; intilmoq.

Avaz Mutribni bir mehr bilan suyadi, unga hamisha qalban talpinadi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Bunday paytlarda yashil koʻkat qanchalik koʻzni quvontirsa, shoʻrxok taʼbni shunchalik xira qilar, bamisoli biri hayotga talpinsa, ikkinchisi uni boʻgʻmoqchi boʻlardi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

shon-shuhratga, amalga talpinayotgan kimsalarning qilmishi koʻnglini ozdirdi, gʻazabini qaynatdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik