такаллум
takallumтакаллум
от кт. Суҳбат, гаплашиш; сўзлаш.
Ҳамза энди мўйлаби сабз урган хаёлчан, такаллуми ифодали, мантиқли ўз сўзли йигит бўлиб етилган эди. — К. Яшин, Ҳамза
Тўлғонойнинг такаллумини бир эшитиб, Аматжон оғасига ҳорма айтиб келади — С. Сиёев, Аваз
- Такаллум қилмоқ Сўзламоқ, гапирмоқ; суҳбатлашмоқ. У ерда дўстликни улуғлаб ин-сон, Такаллум қилади қумри мисоли. — А. Орипов, Юртим шамоли
ТАКАЛЛУМ
gúrriń, áńgime, sóylesiw