takabbur

sft. Oʻzini katta oluvchi, kekkaygan, gerdaygan; mutakabbir, dimogʻdor.

Takabbur odam,

Juda takabbursan-da, Zumrad. Otdan tushsang ham, egardan tushmaysan. — S. Siyoyev, Otliq ayol

Ota-sining davlati, katta ogʻiz, hovliqma va takabbur onasining erkalashi qoʻshilib, qizga ortiqcha gʻurur bergan. — Oybek, Tanlangan asarlar