tajang

sft. 1. Kayfi buzuq, jahdi (asabi) qoʻzigan holatli.

Yuzlari loʻppigina, ser-gʻayrat, tajang xotinga qarab turib, Nusratbek onasini esladi. — S. Nurov, Narvon

har safar qaytishda xunob boʻlar, soʻkinar va Ahmadjonni ham tajang gumon qilib, unga tasalli berar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

2. Bekorga jahli chiqaveradigan, jigʻibiyron boʻlaveradigan; jahli, achchigʻi tez.

Tajang odam,

Aka-uka usta qoʻlida uch yil ishlashdi — tezroq va tajang Abutolib uch yil deganda usta Najmiddin Buxoriyning roziligini olmay, oʻz hovlisida xumdon qurib, koshin-u idish yasay boshladi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Zohir shayx ogʻasi kabi arzimagan narsaga lovullab ketadigan tajang, jahldor emas — S. Siyoyev, Avaz

3. Shunday belgi-xususiyatga ega boʻlgan shaxs ismiga qoʻshib aytiladigan (ishlatiladigan) soʻz, laqab.

Nurilla Narvoniy bir ichak uzdi qilish uchun eshigiga Hasratxon deb yozilgan nimqorongʻi xonaga Eshpoʻlat tajangni olib kiribdi. — Mushtum