тадриж

от 1. кт. Миқдорий ёки сифат ўзгаришларидаги даражама-даражалик, аста-секинлик; табиат ва жамият ҳодисаларининг ҳаракат ва ривожланиш шаклларидан бири; эволюция.

шу усул ҳам шеърда ҳисни, манзарани ва таъсирни пояма-пояма тадриж билан кучайтиришга хизмат қилади — М. Шайхзода, Фурқатнинг бадиий маҳоратига доир

2. ад. Мумтоз шеъриятда, асосан ғазалларда муайян образ ёки тушунчани ўхшатишлар воситаси билан даражама-даража ривожлантириб боришдан иборат бадиий усул.