табиблик

от 1. Табобат, беморларни даволаш билан шуғулланиш.

Ибн Ямин табиблик асбобларини, нодир китобларини олиб, Фарғонанинг Аввал қишлоғига ёʻл олди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Табиб иши, касби.

Ўтар бобо хон саройида қирқ йил хизмат қилиб, табиблик ва сартарошлик туфайли орттирган беш-ўн тангасини уй солишга сарфлади. — С. Сиёев, Ёруғлик

н doctor's (physician's; healer's) profession or job

táwiplik