tabassum

ot Yuz, koʻz va lablar bilan kulumsirash holati, shunday holat ifodasi; jilmayish.

Hayotning yuziga shirin tabassum yugurdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Otabek ham istehzoli tabassum orasida Homidga koʻz qirini tashladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Uning lablaridagi tabassumni koʻrgan Zulfiqor ashulani yana balandroq oldi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Shoiraning koʻzlari tabassumdan yonib turar edi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor