табаррук
tabarrukтабаррук
сфт. 1. Улуғ ҳурматга сазовор, ғоят ҳурматли, мўтабар ва азиз.
Табаррук чол.
Қишлоқнинг табаррук онахонлари уйда бешикка гаврапўш ёпишаётган экан. — Э. Усмонов, Ёлқин
Табаррук инсон Шоаҳмад ака айтгандек, Ҳамма миллат болалари бир бола эди. — Р. Файзий, Таъзим
2. Яқин, мўтабар кимса ёки нарсани эслатадиган, ундан эсдалик, ёдгорлик бўлиб қолган.
Отамдан қолган табаррук китоб.
[Навоий:] Энди, сиз бу табаррук қилич билан давлатимизни, салтанатимизни, мамлакатимизни ва унинг санъатини ҳимоя қилинг! Уйғун ва И. — Султон, Алишер Навоий
3. Илоҳий кучга эга бўлган; муқаддас; азиз-авлиёларнинг назари тушган.
— Маккатуллода, табаррук ерда эримга қуръон ўқитарман, гуноҳларини худодан йиғлаб тиларман, деган ният қанот бўлди, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Элимиз нонни ва донни табаррук ҳисоблаб, пешонасига суртади. — Газетадан
Она! Дунёдаги энг азиз, энг лазиз ва табаррук, энг муҳтарам калом бу! — Саодат