tabar

ot 1. shv. Bolta.

Mullalar oʻqiydi zer-u zabarni. Ustalar ishlatar tesha, tabarni. — Ravshan

2. tar. Oyboltaning bir turi, qadimiy jang quroli.

Sipoh bilan gaplashmoqchi boʻlsang, qoʻlingda tabaring boʻlsin, deganlar. — Mirmuhsin, Meʼmor