tabaqa

ot 1. Eshik, deraza va shu kabilarning ochilib-yopiladigan har bir boʻlagi.

Yakka tabaqa deraza. Qoʻsh tabaqa eshik.

[Hasanali] Zanjirni tushirib, darvozaning bir tabaqasini ochish hamono, shu tabaqaga suyanib turgan Otabek Hasanalining oyogʻiga yiqilib tushdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Xalq ichidagi muayyan ijtimoiy qatlam, guruh, sinf.

Savdogarlar tabaqasi.

Shahar xalqining har bir tabaqasi deyarli Musulmonqul dakkisini yeb kelgan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Taxta atrofida oʻtirganlar orasida aholi turli tabaqalarining vakillari bor edi. — Gazetadan