taassuf

ot Koʻngilsiz, nomaqbul voqea, hodisa, ahvol va shu kabilardan tugʻilgan achinish; afsus.

Taassuf qilmoq. Taassuf bildirmoq.

— Gʻoyat taassuf! — dedi Talʼat afandi, barmoqlarini qovushtirib qirsillatarkan. — H. Gʻulom, Mashʼal

Otabek uyaluv aralash kulumsirab, qutidorga qaradi: — Taassufki, eslay olmayman! — dedi u. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

— Rahmatli vallamat odam edilar, — taassuf bilan gapirardi kimdir. — Yoshlik