тааллуқли

сфт. 1. Бирор нарса ёки кимсага алоқаси, боғланиши бўлган; дахлдор, алоқадор.

Ишга тааллуқли ҳужжатлар.

Маҳкамов бошлиқнинг оғзига кўз тикиб, ишга тааллуқли бирор муҳим гап кутарди. — Муштум

2. Бирор нарса ёки кимсага қарашли, тегишли, мансуб.

Ғиждувонга ревком келиб: — Амир ва унинг билан қочган одамларга тегишли моллардан ва умуман подшоҳликка тааллуқли нарсалардан бошқа нарсалар мусодара қилинмасин, — деди. — С. Айний, Қуллар