суянчиқ

от 1. Ўриндиқларнинг суяниш ёки тирсак тираб ўтириш учун хизмат қиладиган қисми.

Кресло суянчиғи.

Илҳом-жон машина эшигини очиб, ўриндиқ суянчиғини бир оз орқа суриб қўйди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

деворга тираб қўйилган, орқа суянчиғига кафтдек ойна ўрнатилган эски диванда ўқитувчи ва тарбиячилар зич ўтиришибди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Унинг кўзи стул суянчиғига илинган кителига, шимига тушди. — С. Аҳмад, Уфқ

2. кўчма айн. Суянч.

Оиланинг суянчи.

Мусулмонқулнинг биринчи суянчиғи ўзининг одамлари бўлса, иккинчиси —уламолар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Аввало, ўз тинчингизни ўйланг, ука. У киши сизга суянчиқ бўлоладими, ёʻқми — шуни ўйланг. — М. М. Дўст, Лолазор

— Ўзимнинг улигинам (ўғилгинам), суянчиққинам, — деб эркаларди баъзан уни онаси — Саодат