суст

сфт. 1. Унча кучли, шиддатли бўлмаган; секин, паст.

Суст оқим. Суст олов.

Тез маслаҳат ёвнинг бўйнин эгдирур, Суст маслаҳат бул ўлжадан қўйдурур. — Гулихиромон

Эрталаб туриб, газета варақлашга юрагим дов бермайди. Нега қўрқаман, нимага ишончим суст? — А. Мухтор, Асарлар

2. Секин иш қиладиган, камфаол, имиллаган; сусткаш.

Суст одам. Бозор суст. Кули суст косибдан оёғи чаққон гадой яхши. — Мақол

Омборхоналар таъминоти суст амалга ошириляпти. — Газетадан

3. Ланж, бўшашган.

Даъвогар суст бўлса, қози муттаҳам бўлади. — Мақол