surkamoq

fl. 1. Biror narsa betini, sirtini boshqa narsa betiga, sirtiga ishqamoq, suykamoq.

Tovonini gʻishtga surkab yuvmoq.

2. Biror narsa betiga, sirtiga yuqadigan yoki singiydigan narsa bermoq, surtmoq.

Devorga boʻr surkamoq. Mashinaga moy surkamoq. Yaraga dori surkamoq.

[Unsin} Ichkari uyda oʻtirib, mahsilarga shon qoqadi, shondan tushiradi, pardozlaydi, qora gul, lok surkaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Meli polvon Xudoyqulga yana imo qildi: — Qani, barmogʻingni toʻgʻrila, — dedi va bosh barmogʻiga siyoh surkadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi