surishmoq

fl. 1. Surmoq feʼlining birgalik nisbati.

Umid bilan bir yostiqqa bosh qoʻyib, nimalarni orzu qilishmagandi. Quchoqlashib, koʻzguga tikilgancha, shirin oʻylar surishardi. — Yoshlik

2. Jang qilmoq, olishmoq.

Hasanxon shu maydonda urushib, surishib, olishib, solishib, urushmoqdan armoni qolmadi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

3. s. t. Miriqib shaxmat oʻynamoq, shaxmat taxtasida jang qilmoq.

Biroq masalliq qozonga tushib, ular besh-olti qoʻl ezilishib shaxmat surishdi hamki, Ziyod muddaoga oʻtmasdi — yorila qolmasdi. — M. Mansurov, Yombi

4. Hisob-kitob qilib, bir-biriga oʻtgan qarz yoki haqni toʻlab, orani ochmoq.

— Diydiyoyingni qoʻy, — dedi Zarif nayza. — Aka-uka keyin surishib ketaverasanlar. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

folk. Jang, urush

Olomondan nechaoʻlib, Juda qirgʻin surish boʻldi — "Folklor"