суришмоқ

фл. 1. Сурмоқ феълининг биргалик нисбати.

Умид билан бир ёстиққа бош қўйиб, нималарни орзу қилишмаганди. Қучоқлашиб, кўзгуга тикилганча, ширин ўйлар суришарди. — Ёшлик

2. Жанг қилмоқ, олишмоқ.

Ҳасанхон шу майдонда урушиб, суришиб, олишиб, солишиб, урушмоқдан армони қолмади. — Эргаш Жуманбулбул ўғли

3. с. т. Мириқиб шахмат ўйнамоқ, шахмат тахтасида жанг қилмоқ.

Бироқ масаллиқ қозонга тушиб, улар беш-олти қўл эзилишиб шахмат суришди ҳамки, Зиёд муддаога ўтмасди — ёрила қолмасди. — М. Мансуров, Ёмби

4. Ҳисоб-китоб қилиб, бир-бирига ўтган қарз ёки ҳақни тўлаб, орани очмоқ.

— Дийдиёйингни қўй, — деди Зариф найза. — Ака-ука кейин суришиб кетаверасанлар. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

фолк. Жанг, уруш

Оломондан нечаўлиб, Жуда қирғин суриш бўлди — "Фолклор"