сургамоқ

фл. айн. Судрамоқ.

Маматнинг катта ўғли аёлнинг қўлидан косовни тортиб олиб, сўкина-сўкина, уни четга сургади. — Ёшлик

Эти сўнгакларидан ажралиб кетаётгандек, бесўнақай гавдасини аранг кўтарганча, тегирмон бўйлаб оёқларини сургаб босарди. — Афсунгарлар туҳфаси