сурбет

сфт. Гап таъсир қилмайдиган; сур, безбет.

Сурбет одам.

Баширжон енгил нафас олиб: Уф, хайрият! — деди ва: — Жуда исқирт, сурбет чол-да! — дея қўшиб қўйди. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

Тоғай унинг башарасига тикилиб тураркан, кўнглида шу истакни туйди: қани энди бу сурбетни қўли толгунча қамчин билан саваласа, отга топтаца — Ёшлик