sunmoq
сунмоқsunmoq
fl. esk. kam qoʻll. Tutmoq; uzatmoq.
— Agar yoʻq deganingizda, boshingizdan quyib yuborar edim, — dedi novchadan kelgan bir yigit unga [pahlavonga] may kosasini sunar ekan. — M. Osim, Sehrli soʻz
Ichiga shabnam yigʻilgan lolaqizgʻaldoqlar unga [kapalakgulga] mayi nob sunar edilar. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
- Boʻyin sunmoq Nomardlarga aslo sunma boʻyningni, Puch yongʻoqqa toʻldiradi qoʻyningni. — Maqol