сунмоқ
sunmoqсунмоқ
фл. эск. кам қўлл. Тутмоқ; узатмоқ.
— Агар ёʻқ деганингизда, бошингиздан қуйиб юборар эдим, — деди новчадан келган бир йигит унга [паҳлавонга] май косасини сунар экан. — М. Осим, Сеҳрли сўз
Ичига шабнам йиғилган лолақизғалдоқлар унга [капалакгулга] майи ноб сунар эдилар. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
- Бўйин сунмоқ Номардларга асло сунма бўйнингни, Пуч ёнғоққа тўлдиради қўйнингни. — Мақол