судратма

сфт. 1. Тортиб, судраб юриладиган; тиркама.

Судратма арава.

2. тар. Одамга сиртмоқ солиб, отда судраш ёʻли билан жазолаш, қатл қилиш усули.

Ўғри энди мени отига судратма қилмоқчи бўлди. — Ёшлик

Тошкент оломонининг талаблари билан Азизбекнинг икки оёғидан ар-қон билан боғлаб, отнинг човига судратма қилдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар