судралмоқ

фл. 1. Судрамоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

2. кўчма Орқада қолмоқ, кечикмоқ, чўзилмоқ.

Ишнинг судралиши. Қурилишнинг судралиши.

Колхоз тинчишга тинчиди-ю, кўклам иши ниҳоятда судралди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Имиллаб юрмоқ, секин бормоқ; имиллаб юриб ёки сусткашлик қилиб, кейинда қолмоқ.

Охирги ўринда судралиб бормоқ.

[Мели полвон] Ҳамманинг астойдил кетмон ураётганини кўриб, мамнун бўлди. Энг четдаги Мўмин қийшиқнинг судралаётгани унинг ғашига тегди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Чанг ва шовқин орасида аста судралган ҳорғин граждан аҳоли: аёллар, болалар, чоллар ҳам кўп эди. — Ойбек, Қуёш қораймас