sudralmoq

fl. 1. Sudramoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.

2. koʻchma Orqada qolmoq, kechikmoq, choʻzilmoq.

Ishning sudralishi. Qurilishning sudralishi.

Kolxoz tinchishga tinchidi-yu, koʻklam ishi nihoyatda sudraldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Imillab yurmoq, sekin bormoq; imillab yurib yoki sustkashlik qilib, keyinda qolmoq.

Oxirgi oʻrinda sudralib bormoq.

[Meli polvon] Hammaning astoydil ketmon urayotganini koʻrib, mamnun boʻldi. Eng chetdagi Moʻmin qiyshiqning sudralayotgani uning gʻashiga tegdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Chang va shovqin orasida asta sudralgan horgʻin grajdan aholi: ayollar, bolalar, chollar ham koʻp edi. — Oybek, Quyosh qoraymas