субут

от Сўзнинг, ваъданинг ёки тутган ишининг ишончга сазоворлиги, тайинлилиги; эътибор, бурд.

Субути ёʻқ одам.

Субутинг ёʻқ сенинг. Булар ишни расво қилганда, яна бошқа ёққа ўтиб оласан! — А. Мухтор, Тугилиш