сўзланмоқ
soʻzlanmoqсўзланмоқ
фл. 1. Сўзламоқ феълининг мажҳул ва ўзлик нисбати.
Зиёфат асносида иттифоқнинг фойдалари, тарқоқликнинг зарарлари сўзланди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Ўзича гапирмоқ, ўз-ўзи билан гапиришмоқ.
Сўнг ўзича сўзланиб, тўрга ёʻналди. — Шарқ юлдузи
У туйқус асабланиб, сўзланди. — Шарқ юлдузи
СЎЗЛАНМОҚ
sóyleniw, gúbirleniw, óz-ózi menen sóylesiw