soʻzlanmoq

fl. 1. Soʻzlamoq feʼlining majhul va oʻzlik nisbati.

Ziyofat asnosida ittifoqning foydalari, tarqoqlikning zararlari soʻzlandi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Oʻzicha gapirmoq, oʻz-oʻzi bilan gapirishmoq.

Soʻng oʻzicha soʻzlanib, toʻrga yoʻnaldi. — Sharq yulduzi

U tuyqus asablanib, soʻzlandi. — Sharq yulduzi

sóyleniw, gúbirleniw, óz-ózi menen sóylesiw