сўйлоқ
soʻyloqсўйлоқ
сфт. 1. Ташқарига туртиб чиққан, узун (тиш ҳақида).
Хотин шишган қовоқлари остидаги кўкимтир кўзларини қисиб, сўйлоқ тишларини кўрсатганча, сўрашган киши бўлади. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги
2. Шундай тишли одам.
Сўйлоқ киши чиқиб келиб, юкни қабул қилиб олгач, чой-пойга шама қилиб ўтирмай, дарҳол эшикни ёпди. — А. Обиджон, Аканг қарағай Гулмат