сўйлоқ

сфт. 1. Ташқарига туртиб чиққан, узун (тиш ҳақида).

Хотин шишган қовоқлари остидаги кўкимтир кўзларини қисиб, сўйлоқ тишларини кўрсатганча, сўрашган киши бўлади. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

2. Шундай тишли одам.

Сўйлоқ киши чиқиб келиб, юкни қабул қилиб олгач, чой-пойга шама қилиб ўтирмай, дарҳол эшикни ёпди. — А. Обиджон, Аканг қарағай Гулмат

1. н sharp-toothed man, man having large teeth

2. а sharp-toothed

• сўйлоқ тиш canine (tooth)

soylaq (tis haqqında)