сўйламоқ

фл. 1. Сўзламоқ.

Аввал ўйла, кейин сўйла. — Мақол

Шунчалар билимдон сиёқингиз бор, Минг ўйлаб, бир сўйлар ўқитувчи ҳам. — Ғ. Ғулом, Танланган асарлар

Сўз сўйлашда ва улардан жумла тузишда узоқ андиша керак. — А. Қодирий, Кичик асарлар

Шивирлаб сўйлайлик Ватан ҳақида Узоқ қиш туни Оқ тонгни уйғотган эртакка ўхшаб. — А. Шер, Қадимги куй

2. айн. Сўзламоқ 3.

Ва кўмилиб куз боғларига, Афсоналар сўйлар Самарқанд Қадим ўзбек қишлоқларига. — Х. Даврон, Қақнус

Жайрон ҳасратида ёʻл кечар овчи, Ошиқнинг дардини сўйлар ғазал, тор. — Миртемир, Асарлар

sóylew, aytıw