soyaparvar

sft. 1. bot. Soyada oʻsadigan, soyani yaxshi koʻradigan.

Soyaparvar oʻsimliklar.

2. salb. Ishlamay, soya-salqin joylarda yotishni yaxshi koʻradigan, ishyoqmas; yalqov.

Men kuchimni, terimni toʻkay, foydasini soyaparvar boylar koʻrsin. Men ikki qoʻlimni burnimga tiqib qolaveray. Qani insof?! — Oybek, Tanlangan asarlar

Senga oʻxshagan soyaparvar, boʻyni yoʻgʻonlar oʻzini salqinga urib, joʻjaxoʻrozning shoʻrvasini ichib oʻtirganda, xotinlar terlab-pishib ketmon chopgan. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar