совуққон
sovuqqonсовуққон
сфт. 1. Бўлар-бўлмасга ҳовлиқиб ёки тутақиб кетмайдиган; оғир, вазмин.
Совуққон одам.
У [Тўғонбек] шаҳзодага ниятларини дилга яширишни, ҳар қандай шароитда ҳам яширин ишлашни, ҳар вақт совуққон бўлишни кенгаш берди. — Ойбек, Навоий
2. Эътиборсиз, бепарво.
Совуққон раҳбар.
СОВУҚҚОН
1. Оғир, вазмин.SOĞUK KANLI
2. Эътиборсиз, бепарво.
совуққон
а cool, composure
СОВУҚҚОН
1. awır minez, saldamlı
2. itibarsız, biypárwa
совуққон
1. kaltblutig
2. nachlässig, fahrlässig, schlampig
Совуққон
русчахладнокровный, халатный, равнодушныйинглизчаcold, cool, composed, indifferentфрансузчаau sang-froid, négligentарабчаرَابِطُ الْجَأْشِ، رَزِينٌ, غَيْرُ مُكْتَرِثٍ، خَامِلٌ، عَدِيمُ الْإِكْتِرَاثِ