совқотмоқ

фл. Баданидан совуқ ўтиб, оғриқ сезмоқ, жунжимоқ.

У боягина тўрвадаги балиғини кўтариб, қишлоқ ёʻлидан изғиринга юзма-юз келаётганида, танаси бунчалик совқотмаган эди. — Ҳ. Ғулом, Машъал