совға

от 1. Кимсанинг кўнглини олиш ёки хизматларини тақдирлаш учун тортиқ қилиб берилган нарса; ҳадя, туҳфа.

Қимматли совға. Совға бермоқ.

Душманнинг совғасидан қўрқ. — Мақол

Шаҳар санитария бўлимининг бошлиғи ҳам машинасидан тушиб, у билан жуда қуюқ кўришиб, кўкрак чўнтаги-да турган авторучкасини совға қилди. — С. Аҳмад, Юлдуз

Тўйга келолмаган оғайниларидан уч-тўрттаси, Бадалбекни табриклаш учун, совғага магнитофон кўтариб келиб қолишди. — С. Аҳмад, Сайланма

2. кўчма Кўпчилик учун тайёрланган ва тантанали равишда эгаларига топширил(ади)ган нарса.

Сайёҳлар, пойтахтимиз меҳ-монлари байрам арафасида ана шундай ажойиб совға [янги меҳмонхона] оладилар. — Газетадан

Тарихий саналар ва байрамларни меҳнат совғалари билан кутиб олиш — шонли ва азалий анъаналардан бири. — Газетадан