soʻrraymoq

fl. 1. ayn. Serraymoq.

Quyidagi koʻlaga hanuz boʻgʻot ostida soʻrrayib turar edi. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

Bechora Dandonov soʻrrayib qoldi. — N. Aminov, Qahqaha

2. Ozib-toʻzib ketmoq, oʻlar holatga yetmoq.

Yigitning choʻzinchoq yuzi soʻrrayib qoldi. — S. Anorboyev, Mehr