сўрраймоқ

фл. 1. айн. Серраймоқ.

Қуйидаги кўлага ҳануз бўғот остида сўррайиб турар эди. — А. Қодирий, Кичик асарлар

Бечора Дандонов сўррайиб қолди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

2. Озиб-тўзиб кетмоқ, ўлар ҳолатга етмоқ.

Йигитнинг чўзинчоқ юзи сўррайиб қолди. — С. Анорбоев, Меҳр