сўққаймоқ

фл. с. т. Сўппаймоқ, қўққаймоқ.

Сўққайиб турмоқ.

Кўкка чарх урган қушлар ҳар замонда югуриб келиб, қўлларини кўксига қовуштирганича сўққайиб қоладиган кулранг юмронқозиқларга ўз жамолини кўз-кўз қила бошлади. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

sopayıw, qayqayıw