soʻqqabosh
сўққабошsoʻqqabosh
ot 1. Hech kimi yoʻq, yolgʻiz.
Soʻqqabosh odam,
[U] Dunyoda yakka-yu yagona, soʻqqabosh odam. — S. Ahmad, Jimjitlik
Nazar-bek, bizda oila yoʻq, oilamiz oʻn yil burun qazo qilgan, ikki farzandimiz bor edi, biri ham turmadi. Soʻqqaboshmiz endi. M. — M. Doʻst, Lolazor
2. Uylanmagan, bola-chaqa qilmagan; boʻydoq, yolgʻiz.
— Bibi Robiya, — dedi u [Yaxshiboyev] — soʻqqabosh oʻtib ketyapsan. M. — M. Doʻst, Lolazor