соқов
soqovсоқов
сфт. 1. Тилсиз, гунг, гунгалак.
Туғма соқов. Кар ва соқов.
Узларини буткул ҳузур-ҳаловатга топширган ширакайф меҳмонлар тасодифан кириб қолган, кўзларида қўрқув аралаш бесаранжомлик акс этган соқов болага ажабсиниб тикилишди. — Ёшлик
2. Баъзи товушларни қийналиб талаффуз қиладиган ёки тутилиб гапирадиган; дудуқ.
- Соқов бўлиб қолмоқ 1. Бутунлай тилсиз, гунг бўлиб қолмоқ; У, бир лаҳза тилига сўз келмай, соқов бўлиб қолди. — Мирмуҳсин, Темур Малик