soʻqmoq

fl. 1. Urmoq, tushirmoq, solmoq.

Musht bilan soʻqmoq. Kalla soʻqmoq. Soʻqolmagan soʻyil koʻtarar. — Maqol

Yoʻq, ogʻalar, temirni qizigʻida soʻqib qolish kerak! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. kam qoʻll. Oʻzicha oʻylab chiqarmoq, toʻqimoq, yasamoq.

Yaqinda Qirmizxon bilan Qiyomxonning toʻylari boʻlarmish, deb Islom otadan qutulish uchun shunchaki vaj-korson soʻqqan edi. — N. Aminov, Qahqaha

ot 1. Odamlar qatnovi natijasida oʻz-oʻzidan yuzaga kelgan yolgʻizoyoq yoʻl.

Mana shu adirlar bagʻridan bir soʻqmoq oʻtgan. — Yoshlik

Sahro soʻqmogʻida boshin egib jim, Bir kimsa ketmoqda, bilmasman, u kim. — A. Oripov, Yillar armoni

2. koʻchma Kishi faoliyatida, hayotda bosib oʻtgan yoki bosib oʻtiladigan yoʻl.

Hayotimiz juda goʻzal. Lekin uning oʻziga yarasha past-balandliklari, soʻqmoqlari ham bor. Oʻylab tursam, mening yolgʻizoyoq soʻqmoq yoʻlim allaqachon tugabdi. — A. Muxtor, Asarlar