сўқмоқ

фл. 1. Урмоқ, туширмоқ, солмоқ.

Мушт билан сўқмоқ. Калла сўқмоқ. Сўқолмаган сўйил кўтарар. — Мақол

Ёʻқ, оғалар, темирни қизиғида сўқиб қолиш керак! — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. кам қўлл. Ўзича ўйлаб чиқармоқ, тўқимоқ, ясамоқ.

Яқинда Қирмизхон билан Қиёмхоннинг тўйлари бўлармиш, деб Ислом отадан қутулиш учун шунчаки важ-корсон сўққан эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

от 1. Одамлар қатнови натижасида ўз-ўзидан юзага келган ёлғизоёқ ёʻл.

Мана шу адирлар бағридан бир сўқмоқ ўтган. — Ёшлик

Саҳро сўқмоғида бошин эгиб жим, Бир кимса кетмоқда, билмасман, у ким. — А. Орипов, Йиллар армони

2. кўчма Киши фаолиятида, ҳаётда босиб ўтган ёки босиб ўтиладиган ёʻл.

Ҳаётимиз жуда гўзал. Лекин унинг ўзига яраша паст-баландликлари, сўқмоқлари ҳам бор. Ўйлаб турсам, менинг ёлғизоёқ сўқмоқ ёʻлим аллақачон тугабди. — А. Мухтор, Асарлар