soʻnmas

sft. 1. Sira oʻchmaydigan, soʻnmaydigan, abadiy yonib turadigan; oʻchmas.

Yodgorlik yonida soʻnmas mashʼal yonib turibdi.

Umidni jodiga qoʻyib, toʻrt boʻlak qilsa boʻladigan xiyonatini ham bilardi. Lekin yuragida bir soʻnmas otash lov-lov yonib yotardi. — Mirmuhsin, Umid

2. koʻchma Abadiy turadigan; oʻlmas.

Bu sahar ming yillar tilaklariga Soʻnmas ovoz berib yangragan bongdir. — A. Sher, Qadimgi kuy

Olisdagi togʻlar soʻnmas viqor bilan qad kerib turibdi. — Sharq yulduzi