сўлқилламоқ
soʻlqillamoqсўлқилламоқ
фл. Аста тебранмоқ, селкилламоқ.
Кўклам бўлса, томошадир чўллари, От чопганда, сўлқиллайди беллари. — Гулихиромон
Лутфиниса оппоқ, юрса сўлқиллайдиган, икки қошининг учи бир-бирига туташ, бўйи сал пастроқ, тўлагина қиз. — С. Аҳмад, Уфқ
- Сўлқиллаган ёки сўлқиллаб пишган (ёки турган) нон Ҳайрон бўлманг, Дилшодбек, рост гап. Ахир седана сепилган, сўлқиллаб турган бундақанги нонни ҳеч қаердан тополмайсиз! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Сўлқиллаган ер
СЎЛҚИЛЛАМОҚ
solqıldaw, selkildew