сўлқилдоқ
soʻlqildoqсўлқилдоқ
сфт. 1. Лўмбиллаган, семиз, дўмбоқ, лўппи, сўлқиллаган.
Сўлқилдоқ бола.
Хумор келиннинг катта қора кўзлари ҳам, тер, сут ҳиди анқиётган сўлқилдоқ тани ҳам, илиқ нафаси ҳам Бўрихонга ёқади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
2. Эндигина етилган, сурх.
Сўлқилдоқ новда.
[Мирғиёс:] Кўк қурт! Ёмон офат. Ё ўзанинг заволи. Тезда тухумини қуритиш керак. Рўзанинг айни сўлқилдоқ пайти, кемиради очофат.ъ — Р. Азизхўжаев, Яшил чайла
- Сўлқилдоқ ер Етилиб, бўртиб, кўпчиб турган ер.
- Сўлқилдоқ нон Кўпчиб, сингиб пишган янги нон. Нон, гарчанд арпа қўшилган бўлса ҳам, шундай иссиқ, сўлқилдоқ, ўзи-ям шундай қизариб пишганки, кўргандаёқ ташланади киши. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
сўлқилдоқ
а puffy
- сўлқилдоқ нон puffy bread
СЎЛҚИЛДОҚ
1. tompaq, semiz, duģıjım, bılshıyģan
2. q. surx