сўлжаймоқ

фл. 1. Эс-ҳушини ёʻқотиб анграйиб қолмоқ; серраймоқ.

Мамат қассоб: — Амманг ўлгандай сўлжайиб ўтиришинг нимаси, тур ўрнингдан! — деди Шодиёрга. — Ёшлик

2. Қовоғини, лаб-лунжини осилтирмоқ; ўшшаймоқ.

Гўзал йигит сўлжайганича қай-тиб чиқди ва портфелини олиб жўнади. — А. Қаҳҳор, Қайғулар

3. Бужмаймоқ, бурушиб-тиришмоқ.

Чолнинг кўзига у [Вали полвон] ранги ўчиб, қони қочган, семиз лунжлари сўлжайиб, қалин лаблари баттар дўрдайган кўринди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

1. ańırayıw, awızı ashılıw, lal bolıw

2. qabaq úyiw, bultıyıw

3. búrisiw, búrisip-tırısıw