solih

sft. 1. Ezgu, savobli; eng yaxshi; foydali.

Qurʼonda solih amal ham imon tarkibiga kiritilgan. — OʻzME

Yaxshi odamlar, garchand oʻzlari jisman oramizda yoʻq boʻlsalar ham, solih ishlari va ibratli xislat-fazilatlari bilan tiriklarning hayotiga koʻmakdosh boʻlib yashaydilar. — Gazetadan

2. Kishiga faqat yaxshilik qiladigan, moʻmin-qobil, yaxshi.

Farzandi solih.

Oʻgʻlingizga oʻqitib din-u diyonat yoʻlini, Solih-u duppa-durust ahli musulmon qilaman. — Hamza

3. Solih (erkaklar ismi).

1. sawaplı, paydalı

2. tek jaqsılıq isleytuģın, mómin, jaqsı