сўлғин

soʻlgʻin

3 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

сўлғин

сфт. 1. Сўлиган, сўлиқ.

Сўлғин ғўза.

Экинлар томирига қон югурди. Сўлғин япроқлар аста жонлана бошлади. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Сахий жануб қуёши шитоб билан тик кўтарилди. Ўт-алаф ҳам, гул-чечак ҳам иссиққа дош беролмай, сўлғин бош эгди. — С. Абдуқаҳҳор, Жанубий нуқтада

2. кўчма Ўзини олдирган, синиққан, ранги кетган, қути ўчган, сўлиққан.

Сўлғин чеҳра.

Онанинг ранги сўлғин, кўпдан дард чекиб, хийла азоб тортган аёлнинг юзларига ўхшарди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

Пан-жининг кўзлари қизарган, юзи сўлғин эди. — Ёшлик

3. Файзини ёʻқотган, файз-футурдан кетган.

Сал сўлғин, қалин тутзорларга куз ҳали қўл урмаган бўлса ҳам, энди ёз эмас эди. — Ёшлик

Қуёш гоҳ булутлар орасига яширинар, гоҳ бирдан сўлғин далаларни, яланғоч теракларни майин товлантирар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Руҳи сўлғин Руҳи тушган, сўниқ. Чолнинг руҳи сўлғин, кўзлари ич-ичига кириб кетган эди. — Ҳ. Сафаров, Султон бўзчининг неваралари

сўлғин

а withered, faded, dried up

Ўзбекча-қорақалпоқча луғат

СЎЛҒИН

1. solıģan, solģın

2. авıс. solģın tartqan, túr-túsi ózgergen, quwarģan