соҳибкор

сфт. 1. Ўз ишининг устаси; омилкор.

Соҳибкор боғбон.

Дилбар Фарғонадан соҳибкор халқим Ҳар йили узатар тонналаб мева. — А. Орипов, Йиллар армони

Пахтакор-у чорвадор, пиллакор-у ғаллакор, боғбон-у соҳибкор — ҳаммасининг юзи ёруғ. — Саодат

2. Корхона эгаси; ишбилармон.

н specialist, expert

bilgir, maman, sheber, isbilermen